Απόλυτη ανάγκη συνεργασίας ενώσεων καί συνδέσμων Ελλήνων ορθοδόξων Θεολόγων

Πρός τί οἱ περισσότερες τῆς μιᾶς ἑνώσεις καί σύνδεσμοι Ἑλλήνων ὀρθοδόξων θεολόγων; Δέν θά πιστεύσουμε βεβαίως, ὅτι ἱδρύθηκαν λόγῳ φιλαρχίας μερικῶν οἱ ὁποῖοι κινοῦνται τάχα μέ τή λογική: «γιατί πρόεδρος ἐσύ κι ὄχι ἐγώ;» Τέτοια λογική δέν θά χαρακτήριζε θεολόγους καί θά ἀπεμάκρυνε τά μέλη ἑνώσεως ἤ συνδέσμου τά ὁποῖα θά εἶχαν τήν ἀτυχία νά διαπιστώσουν, ὅτι τούς διοικεῖ τέτοιο διοικητικό συμβούλιο. Τέτοιο διοικητικό συμβούλιο θά ἔμενε ὁλομόναχο.

Φυσικά καί δέν θά ὑπάρξουν σύλλογοι θεολόγων οἱ ὁποῖοι θά τρέφουν τήν ψευδαίσθηση, ὅτι ἄν παρεκκλίνουν ἀπό τήν ὀρθοδοξία καί παρουσιάσουν κάποιες ὑποχωρήσεις ὡς «δεῖγμα καλῆς θελήσεως» θά παύσουν οἱπολέμιοι τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παιδείας νά τήν πολεμοῦν. Γνωρίζουν ὅλοι οἱἝλληνες ὀρθόδοξοι θεολόγοι, ὅτι τέτοιες ὑποχωρήσεις θά ἀποτελέσουν ἀφ΄ ἑνός νόθευση τῆς ὀρθόδοξης πίστεως καί ἀφ΄ ἑτέρου θά χαρίσουν μία νίκη στούς ἐχθρούς της, οἱὁποῖοι ποτέ δέν θά παύσουν νά τήν πολεμοῦν, ὅπως δέν ἔχουν παύσει κατά τά τελευταῖα πενήντα χρόνια στό σύγχρονο ἑλληνικό κράτος, ἀλλά καί παγκοσμίως ἀπό τήν πρώτη στιγμή κατά τήν ὁποία αὐτή γεννήθηκε. Θά συνεχίσουν νά μηχανεύονται νέους τρόπους πολέμου, ὅλο καί πιό ἀνέντιμους, καί θά ἰκανοποιοῦνται μέ ὁποιαδήποτε, ἔστω καί μικρή, ὑποχώρηση, χαιρόμενοι ἐπειδή κατόρθωσαν νά φθείρουν τήν ὀρθόδοξη χριστιανική παιδεία καί κατά συνέπεια νά παραπλανήσουν τά χριστιανόπαιδα ἔστω καί ἐλάχιστα. Τέτοιες ὑποχωρήσεις θά διχάσουν τούς θεολόγους σέ ἀγωνιστές καί ἐνδοτικούς, πράγμα τό ὁποῖο δέν πρέπει νά συμβεῖ. Ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ὀρθόδοξοι θεολόγοι πρέπει νά εἶναι ἀγωνιστές κατά τό ἀποστολικό πρότυπο  ἀγωνιζόμενοι «τόν καλόν ἀγώνα τῆς πίστεως» (Α΄ Τιμ. 6,12).

Πιστεύουμε, ὅτι κανένας σύλλογος καί κανένας, ἔστω καί ἕνας θεολόγος, δέν θά ὑπάρξει, ὁὁποῖος θά θέλει νά δημιουργήσει ἐσωτερικό μέτωπο, συμμαχώντας μέ τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας του, ἀποβλέποντας ἔτσι σέ ἀξιώματα καί πάσης φύσεως ἀνταμοιβές. Ἐλπίζουμε, καί ὅπως λέγει ὁλαός μας ἡ «ἐλπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία», ὅτι δέν θά ὑπάρξουν Ἕλληνες ὀρθόδοξοι θεολόγοι οἱ ὁποῖοι θά διαγράψουν τόν Κύριο ἡμῶν ἸησοῦΧριστό καί τό μυστικό σῶμα αὐτοῦ τήν Ἐκκλησία καί θά ἐπιμένουν μάλιστα νά λέγονται καί θεολόγοι. Μέ τέτοια νοοτροπία θά μετέτρεπαν ἑαυτούς σέ ὁτιδήποτε ἄλλο καί θά ἔπαυαν νά εἶναι θεολόγοι.

Δέν ἐξετάζουμε βεβαίως τό ἐνδεχόμενο νά ὑπάρξει τέτοιου εἴδους ὀρθόδοξος κληρικός ὁποιουδήποτε βαθμοῦ, τίτλου ἤθέσεως. Τέτοιου εἴδους ὑποψία θά ἦταν βλασφημία ἀπό μέρους μας. ΟἱἝλληνες ὀρθόδοξοι κληρικοί γνωρίζουν πολύ καλά, ὅτι ὁποιαδήποτε νόθευση τῆς πίστεως ἤτῆς παιδείας μέ τήν ὁποία ἡπίστη ἀρρήκτως συνδέεται, θά ἔχει ὡς βέβαιο ἐπακόλουθο τήν θεία δίκη, τήν συνοδική ποινή τῆς καθαιρέσεως ἤτῆς ἐκπτώσεως ἀπό ἀρχιεπισκοπικό θρόνο, καί τήν καταδίκη ἐν τέλει ἀπό τήν ἱστορία.

Κανένας λοιπόν θεολόγος, λαϊκός ἤκληρικός, δέν θά παρασυρθεῖἀπό κηρύγματα ψευδοῦς προοδευτισμοῦ, ὁὁποῖος δέν ὁδηγεῖστήν πρόοδο ἀλλά στήν προδοσία. Διότι ὅποιος ἐπιδιώκει πρόοδο δέν τό διατυμπανίζει, ἐργάζεται ἀθόρυβα, χωρίς διάθεση καταστροφῆς ὁποιασδήποτε πατροπαράδοτης ἀξίας, χωρίς διάθεση αὐτοπροβολῆς ἤπροσωπικοῦκέρδους.

Οὔτε εἶναι δυνατόν νά πιστεύσουμε, ὅτι παρεισέφρυσαν μεταξύ τῶν θεολόγων κομματικές διαφορές καί ἀντιπαραθέσεις, οἱὁποῖες θά γίνονταν αἰτία ἱδρύσεως πολυαρίθμων ἑνώσεων καί συνδέσμων. ἩΠανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (Π.Ε.Θ.), ἡπαλαιότερη καί πολυπληθέστερη ἕνωση θεολόγων τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἀπό τό 1951, ἔτος ἱδρύσεώς της, δώσει τό καλό παράδειγμα τῆς ἀκομμάτιστης ἑνώσεως, τό ὁποῖο πιστεύουμε ὅτι ἀκολουθοῦν καί οἱλοιπές ἑνώσεις καί σύνδεσμοι θεολόγων.

Πρός τί λοιπόν ἡὕπαρξη περισσοτέρων τῆς μιᾶς ἑνώσεων καί συνδέσμων θεολόγων; Πιστεύουμε, ὅτι τό γεγονός ὀφείλεται ἀφ΄ ἑνός στίς μεγάλες ἀποστάσεις οἱὁποῖες χωρίζουν διάφορες ὁμάδες συναδέλφων, οἱὁποῖοι θέλουν νά ἀγωνισθοῦν καί νά προσφέρουν. Ἀφ΄ ἑτέρου ὑποπτευόμεθα, ὅτι πιστεύουν κάποιοι ὅτι ἡδική τους τακτική ἀγῶνος θά εἶναι ἡπλέον ἀποτελεσματική, γι΄ αὐτό καί ἱδρύουν νέους συλλόγους θεολόγων.

Ὅσον ἀφορᾶστό πρῶτο ζήτημα, ἔχουμε νά παρατηρήσουμε, ὅτι ἡἐποχή μας προσφέρει ἀνεξάντλητα μέσα τηλεπικοινωνιῶν, τά ὁποῖα εἶναι δυνατόν νά λύσουν τό πρόβλημα τῶν χιλιομετρικῶν ἀποστάσεων. Ἀπαιτεῖται ὅμως ἐνημέρωση, ἐκπαίδευση καί ἄσκηση στή χρήση τῶν τηλεπικοινωνιακῶν συστημάτων, ὥστε νά ἐκμηδενίζονται οἱἀποστάσεις οἱὁποῖες ἐμποδίζουν τήν ἐπικοινωνία.

Ὅσον ἀφορᾶστό δεύτερο ζήτημα, ὁμοναδικός κανόνας ἀγῶνος πρέπει νά εἶναι ἡεἰς Χριστόν πίστη καί ἡἐν Χριστῷπαιδεία, ἀπό τήν ὁποία δέν ἐπιτρέπεται νά ὑποχωρεῖκανένας ὁὁποῖος θέλει νά λέγεται θεολόγος.

Βάσει αὐτοῦ τοῦ κανόνος πρέπει νά κατανοήσουμε, ὅτι τό ἑλληνικό σύνταγμα καί οἱδιεθνεῖς συμβάσεις δικαιώνουν τήν ὕπαρξη καί τήν συνέχιση τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παιδείας μέσα στά σχολεῖα τοῦἑλληνικοῦκράτους. Ὁποιοδήποτε ἄλλο μάθημα τήν ἐξοβελίσει θά εἶναι ἀπολύτως παράνομο. Θά ἀποτελέσει παραβίαση τοῦἑλληνικοῦσυντάγματος, παραβίαση τῶν ἀποφάσεων 3356/1995 καί 2176/1998 τοῦΣυμβουλίου Ἐπικρατείας τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, θά ἀποτελέσει παραβίαση τοῦνόμου 1566/1985, θά ἀποτελέσει παραβίαση τῆς διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς Ρώμης τῆς 4ης Νοεμβρίου 1950 «περί προασπίσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦἀνθρώπου καί τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν», τήν ὁποία ἔχει ἐπικυρώσει ἡἙλληνική Δημοκρατία διά τοῦνόμου 2329/1953 καί διά τοῦΝ.Δ. 53/1974, θά ἀποτελέσει παραβίαση τῆς συμβάσεως γιά τά δικαιώματα τοῦπαιδιοῦἡὁποία υἱοθετήθηκε ἀπό τήν Γενική Συνέλευση τοῦὈργανισμοῦἩνωμένων Ἐθνῶν στίς 20-11-1989 καί ἐπικυρώθηκε ἀπό τήν Ἑλληνική Δημοκρατία στίς 2-12-1992. Ἡὡς ἄνω νομοθεσία καί νομολογία κατοχυρώνει τό δικαίωμα τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν νά ἀπολαμβάνουν τήν ὀρθόδοξη χριστιανική παιδεία στά ἑλληνικά κρατικά σχολεῖα, ἀλλά καί στά ἰδιωτικά σχολεῖα τά ὁποῖα ἀκολουθοῦν τό κρατικό πρόγραμμα καί χορηγοῦν ἀπολυτήρια ἰσότιμα μέ τά κρατικά. Τυχόν ὁρισμός τοῦὀρθοδόξου χριστιανικοῦμαθήματος ὡς προαιρετικοῦἤἐπιλεγόμενου θά ἦταν ἐπίσης ἀντισυνταγματικός, διότι θά σήμαινε ἀπροθυμία τοῦ κράτους νά ἀνταποκριθεῖ στίς ἐκ τοῦ Συντάγματος ἀπορρέουσες ὑποχρεώσεις του.

Ὁ κάθε ἐνδιαφερόμενος ἔχει τή δυνατότητα νά συμβουλευθεῖστήν ἰστοσελίδα τῆς Π.Ε.Θ. www.petheol.gr, στή στήλη ἀνακοινώσεις, στίς ἡμερομηνίες 7-5-2010 καί 30-6-2010 μελέτη μας μέ τίτλο «Τό μέλλον τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παιδείας στά ἑλληνικά σχολεῖα» καί μελέτη μας μέ τίτλο «Ἡὀρθόδοξη χριστιανική παιδεία ὑπερβαίνει τεχνητές κρίσεις καί τεχνητά ἀδιέξοδα». Στίς δύο αὐτές μελέτες ἀποδεικνύουμε βάσει τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῆς Πατερικῆς Παραδόσεως, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, βάσει τῆς διδακτικῆς ἐμπειρίας, καί βάσει συνεντεύξεων τίς ὁποῖες εἴχαμε μέ συναδέλφους καθηγητές, θεολόγους καί μή ἀλλά καί μέ γονεῖς καί μαθητές, ὅτι ἡμόνη βιώσιμη λύση τοῦτεχνητοῦ, τό τονίζουμε τεχνητοῦ αὐτοῦ προβλήματος εἶναι: ὀρθόδοξο χριστιανικό μάθημα γιά ὀρθοδόξους χριστιανούς μαθητές, χωρίς νά ἐκδιώκονται οἱ ἑτερόδοξοι καί οἱ ἀλλόθρησκοι, βασιζόμενο σέ ὀρθόδοξα χριστιανικά ἐγχειρίδια μέ πλούσια ὕλη, σέ λιτή καί κατανοητή γλώσσα χωρίς φλυαρίες καί ἐν γένει παιδαγωγικῶς προσεγμένα καί ὄχι πρόχειρα.

Ὁποιοσδήποτε ἄλλος τύπος μαθήματος θά προξενήσει σοβαρές ζημίες καί δέν θά κατορθώσει νά ἐπιλύσει ὅσα προβλήματα, ἀληθινά, τεχνητά ἤἁπλῶς φανταστικά,  ἐπαγγέλλονται οἱεἰσηγητές του ὅτι θά λύσει. Τό μάθημα πρέπει καί νά ὀνομάζεται χριστιανικό ὀρθόδοξο  καί νά εἶναι, ἀλλιῶς, ἄν δέν ὀνομάζεται καί δέν εἶναι θά ἔχει δικαίωμα νά τό διδάσκει ὁ ὁποιοσδήποτε κατά τόν ὁποιονδήποτε τρόπο καί θά ἀποκτήσουν δικαίωμα ἀπαλλαγῆς ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἀλλά καί οἱὁποιοιδήποτε ἑτερόδοξοι ἤἑτερόθρησκοι μαθητές. Ἄν ὀνομάζεται καί δέν εἶναι, ἐπίσης θά ἀποκτήσουν δικαίωμα ἀπαλλαγῆς ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι μαθητές. Ἄν εἶναι ὀρθόδοξο χριστιανικό χωρίς νά ὀνομάζεται, τότε καί πάλι θά διεκδικηθεῖἀπό τόν ὁποιονδήποτε, ἀκόμη καί ἀπό ἱεροδιδασκάλους ἄλλων θρησκειῶν.

Ὅμως οἱ νόμοι, ἄν δέν ἀγωνιζόμαστε, ἄν ἀδρανοῦμε, θά καταντήσουν παιχνίδια στά χέρια παρανόμων. Διότι ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων ὑπῆρξαν ἄνθρωποι ἰδιοτελεῖς οἱὁποῖοι ἐπιχειροῦσαν νά μετατρέψουν τήν ἀδικία καί τήν αὐθαιρεσία τους σέ νόμο. Γι΄ αὐτό ἀπαιτεῖται ἡσυνεργασία καί ὁσυντονισμός τοῦἀγῶνος τῶν ἑνώσεων καί τῶν συνδέσμων τῶν Ἑλλήνων ὀρθοδόξων θεολόγων.

Ἄν ἡ ὀρθόδοξη χριστιανική παιδεία ἀντικατασταθεῖ ἀπό ὁτιδήποτε ἄλλο (π.χ. ἀπό θρησκειολογία ἤἱστορία τοῦπολιτισμοῦ), τότε ὅλοι ὅσοι κατέχουν πτυχίο ὀρθοδόξου θεολογίας θά θεωρηθοῦν παιδαγωγικῶς ἀνεπαρκεῖς καί θά κληθοῦν νά συνεχίσουν τίς σπουδές τους, ὥστε νά κατοχυρώσουν τά ἐργασιακά τους δικαιώματα.

Ὅλες οἱἑνώσεις καί οἱ σύνδεσμοι θεολόγων πρέπει νά ἐμποδίσουν τή δημιουργία τοῦἀντιχριστιανικοῦσχολείου, τοῦὁποίου ἡἐπιβολή ἐπιχειρεῖται μέ νομικιστικά καί προπαγανδιστικά τεχνάσματα. Ἡ ἐπιβολή τέτοιου σχολείου θά εἶναι πέρα γιά πέρα ἀντισυνταγματική καί θά συνεπάγεται ἀπαγόρευση τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παιδείας, ἀπαγόρευση τοῦ ἁγιασμοῦ ἐνάρξεως τῶν μαθημάτων, ἀπαγόρευση τῆς πρωινῆς προσευχῆς, ἀπαγόρευση τῆς σχολικῆς ἐξομολογήσεως, ἀπαγόρευση τοῦ σχολικοῦ ἐκκλησιασμοῦ, ἀπαγόρευση ἀναρτήσεως τῆς εἰκόνας τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἸησοῦΧριστοῦστίς σχολικές αἴθουσες, θά σημάνει ἀπαγόρευση τῶν χριστιανικῶν διακοπῶν τῶν χριστουγέννων, ἀπαγόρευση τῶν χριστιανικῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα, ἀπαγόρευση τῶν χριστιανικῶν ἀργιῶν. Ἡ συνένωση ὅλων τῶν θεολόγων καί ἡστενή συνεργασία μέ τήν ποιμαίνουσα Ἐκκλησία, ἡδιαρκῆς παρακολούθηση τῆς ἐπικαιρότητας καί διαρκῆς ἐνημέρωση, ὁδιαρκῆς καί ἀνυποχώρητος ἀγώνας θά ἀποσοβήσει τή δημιουργία ἑνός τέτοιου σχολείου.

Δι΄ ὅλων τῶν ἀνωτέρω δέν ἐπιχειρεῖὁγράφων ἐπιβολή τῶν προσωπικῶν του θέσεων ἤτῶν θέσεων τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων (Π.Ε.Θ.), τῆς ὁποίας εἶναι ἐνεργό μέλος. Δέν πρόκειται γιά ζήτημα προσωπικῶν θέσεων καί ἀπόψεων, ἀλλά γιά ἀποτροπή ἑνός ἐπικειμένου κακοῦ. Αὐτό λοιπόν τό ὁποῖο ὁ γράφων ἐπιθυμεῖμέ πλήρη εἰλικρίνεια εἶναι: συντονισμός καί συνεργασία ὅλων τῶν θεολογικῶν ἑνώσεων καί συνδέσμων πρός ἀποτροπή τοῦσχεδιαζόμενου εἰς βάρος τῆς παιδείας τῶν χριστιανοπαίδων ἐγκλήματος. Tυχόν διχόνοιες θά ἀποτελέσουν ἀπροσμάχητο ὅπλο στά χέρια τῶν ἐχθρῶν τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παιδείας, οἱὁποῖοι, ὅπως ἔχει ἡπεῖρα ἀποδείξει, δέν θά παύσουν ποτέ νά τήν πολεμοῦν.

 

Ευάγγελος Στ. Πονηρός, Δρ Θ., Μ.Φ.

 

Πηγή: http://thriskeftika.blogspot.gr

Εργαλεία Επισκεπτών

feed-image

Έχουμε 109 επισκέπτες και κανένα μέλος σε σύνδεση

Δεν ξεχνώ

ΝΟΜΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

Τα  άρθρα, τα σχόλια και τα εν γένει κείμενα, εκφράζουν τις απόψεις των συγγραφέων τους ή και των ιστοσελίδων και ιστοτόπων που τα δημοσίευσαν αρχικά. Η παρούσα ιστοσελίδα τα δημοσιεύει ή τα αναδημοσιεύει ως αρχειακό και ιστορικό υλικό και καταβάλει κάθε προσπάθεια να μην περιλαμβάνει περιεχόμενο που εμπίπτει σε νομοθετικές απαγορεύσεις. Σε καμμία περίπτωση δεν αποδέχεται, ούτε και υιοθετεί, σχόλια και χαρακτηρισμούς κειμένων που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν  ως δυσφήμιση κάθε μορφής ή παράνομη αποκάλυψη στοιχείων και δεδομένων. Αν διαπιστώσετε δημοσιευμένο περιεχόμενο που εμπίπτει σε νόμιμες απαγορεύσεις, παρακαλούμε στείλτε σχετικό e-mail στην ηλ. δ/νση : tideon at tideon.org . Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε τους  όρους χρήσης και τις διευκρινίσεις για το περιεχόμενο.